روزی ملا نصرالدین در فکر فرو رفته بود و می‌خواست بداند که تنها پسرش در آینده چه کاره خواهد شد. فکری به خاطرش رسید؛ به اتاق رفت و روی میز سه چیز قرار داد: یک قرآن، یک سکه طلا و یک شیشه شراب.

ملا پیش خود گفت: «در گوشه‌ای پنهان می‌شوم و تماشا می‌کنم. اگر پسر قرآن را برداشت، معلوم می‌شود که اهل دین و تقوا خواهد شد. اگر سکه را برداشت، کاسب و تاجر می‌شود و اگر خدای نکرده سراغ شراب رفت، می‌فهمم که عیاش و فاسد خواهد شد.»

لحظاتی بعد پسر وارد اتاق شد. نگاهی به دور و بر انداخت و چشمش به اشیاء روی میز افتاد. جلو رفت، قرآن را برداشت و متبرک کرد و زیر بغل زد. سپس سکه طلا را قاپید و در جیبش گذاشت و در آخر، شیشه شراب را سر کشید و بشکن‌زنان از اتاق خارج شد!

ملا نصرالدین که چشمانش از تعجب گرد شده بود، دو دستی بر سر خود کوبید و آهی کشید و گفت:

«ای دل غافل! این پسره نه مومن می‌شود، نه کاسب و نه عیاش؛ با این استعدادی که دارد و می‌خواهد هر سه را با هم داشته باشد، قطعاً قاضی‌القضات شهر می‌شود!»

The Tale of Mullah Nasruddin's Test

One day, Mullah Nasruddin was deep in thought, wondering what his only son would become in the future. He came up with an idea and placed three items on a table: a Holy Book (Quran), a Gold Coin, and a bottle of Wine.

Mullah hid in the corner to watch, thinking to himself:

"If he takes the Holy Book, he will be a man of faith. If he takes the coin, he will be a businessman. And if—God forbid—he goes for the wine, I’ll know he’ll turn out to be a corrupt drunkard.".

Moments later, the son entered. He looked at the items, walked forward, tucked the Holy Book under his arm, snatched the Gold Coin and put it in his pocket, and finally, downed the Wine in one go, leaving the room snapping his fingers happily!.

Mullah Nasruddin, wide-eyed with shock, slapped his forehead and sighed:

"Oh dear! This boy won't be a priest, a merchant, or a drunkard. With this talent—wanting to have it all—he is definitely destined to become the Chief Justice (High Judge) of the city!".

حكاية جحا واختبار ابنه

في يوم من الأيام، كان جحا (نصر الدين) غارقاً في التفكير، يريد أن يعرف ماذا سيصبح ابنه الوحيد في المستقبل. خطرت بباله فكرة؛ دخل الغرفة ووضع على الطاولة ثلاثة أشياء: مصحفاً (قرآن)، وقطعة ذهبية، وزجاجة خمر.

قال جحا في نفسه: "سأختبئ في الزاوية وأراقب. إذا أخذ المصحف، سيصبح إماماً تقياً. وإذا أخذ الذهب، سيصبح تاجراً. أما إذا اتجه نحو الخمر -لا سمح الله- فسأعرف أنه سيصبح فاسقاً وعربيداً".

بعد لحظات دخل الابن، نظر إلى الأشياء، تقدم وأخذ المصحف ووضعه تحت إبطه، ثم خطف القطعة الذهبية ووضعها في جيبه، وأخيراً تجرع زجاجة الخمر دفعة واحدة وخرج من الغرفة وهو يرقص ويطقطق بأصابعه!.

ضرب جحا كفاً بكف من شدة الدهشة وتنهد قائلاً:

"يا ليتني مت قبل هذا! هذا الولد لن يكون مؤمناً ولا تاجراً ولا سكيراً فحسب. بهذه الموهبة التي تجمع الكل معاً، من المؤكد أنه سيصبح

قاضي القضاة في المدينة!".

Nasreddin Hoca ve Oğlu

Bir gün Nasreddin Hoca derin düşüncelere dalmış, tek oğlunun gelecekte ne olacağını merak ediyordu. Aklına bir fikir geldi. Odaya gitti ve masanın üzerine üç şey koydu: Bir Kuran, bir Altın ve bir şişe Şarap.

Hoca kendi kendine şöyle düşündü: "Bir köşeye saklanıp izleyeceğim. Eğer Kuran'ı alırsa dindar bir adam olacak. Eğer altını alırsa tüccar olacak. Yok eğer Allah korusun şaraba giderse, ayyaş ve serseri olacağını anlayacağım.".

Az sonra oğlu odaya girdi. Masadaki eşyalara göz attı. İlerledi, Kuran'ı alıp öptü ve koltuğunun altına sıkıştırdı. Sonra altını kaptı ve cebine attı. En sonunda da şarap şişesini kafasına dikip bitirdi ve parmaklarını şıklatarak odadan çıktı!.

Gözleri fal taşı gibi açılan Nasreddin Hoca dizlerine vurdu, derin bir ah çekti ve dedi ki:

"Eyvahlar olsun! Bu çocuk ne mümin, ne tüccar, ne de ayyaş olacak. Hepsini bir arada isteyen bu yetenekle, kesinlikle şehrin Kadısı (Baş Hakim) olacak!".

#iran #خندارترین #ایران #طنز #ملا_نصرالدین #خنده #animation #حکایت #bineshbox #داستان